تبليغاتX
نفس آبی
ادبی
 بی تو
تنها

هنگامی که خاطره ات را می بوسم

                   در می یابم دیریست که مرده ام...

|+| نوشته شده توسط حسين در یکشنبه دوازدهم آبان 1387  |
 سفر
پی درپی هم میآید و چه نمناک بوی خیالی...

به یاد سهراب:

باید امشب بروم

کفشهایم کو؟

چه کسیبودصدا زد...

آشنابودصدا مثل هوا بود با...

باید امشب بروم

بایدامشب چمدانی راکه به اندازه پیراهن تنهائی من جا دارد

بردارم و به سمتی بروم که درختان حماسی پیداست...

|+| نوشته شده توسط حسين در جمعه بیست و دوم شهریور 1387  |
 دهکده عشق
 

 عشق ما دهکده ئی است که هرگز به خواب نمی رود

نه شبان و

 

               نه روز

 

و جنبش و شورحیات یکدم در آن فرو نمی نشیند

 

هنگام آن است که دندان های تو را

                                             در بوسه ئی طولانی

چون شیری گرم

بنوشم...

**شاملو**

|+| نوشته شده توسط حسين در شنبه دوازدهم مرداد 1387  |
 انتظار
از دریچه

با دل خسته

               لب بسته

                           نگاه سرد

می کنم از چشم ترم

                           صبحدم

                                     نگاهی رو به انتظار...

 

                    

|+| نوشته شده توسط حسين در چهارشنبه دوم مرداد 1387  |
 وطن
وطن یعنی صف نون و صف شیر

 

وطن یعنی همش درگیر درگیر

 

وطن یعنی همین بنزین همین نفت

 

                                       همین نفتی که از تو سفره ها رفت

وطن یعنی که اصلاحات دینی

 

وطن یعنی که روز خوش نبینی

 

وطن یعنی همین آینه دق(اح...)

 

وطن یعنی خلایق را هر چه لایق!!!    

|+| نوشته شده توسط حسين در سه شنبه یکم مرداد 1387  |
 شب
من ندارم زیر باران چتری

تا وسعت تنهایی ام را  با همه بی کسی ام در برگیرد

دل من بی خیال بارش ات در شامگاهان

دیری ست که بی سر مانده

بی چتر بی سر

بی آب بی یار...

گوش کن انگار

زیر بی حوصلگی های شب از دورادور

ضرب آهنگ کسی می آید...

 

|+| نوشته شده توسط حسين در شنبه بیست و نهم تیر 1387  |
 ...
من در اینجا مانده ام خاموش

                            بر جا ایستاده سرد!

وز دو چشم خسته اشک یاس میریزم به دامان:

جاده خالی

زیر باران...

 

**شاملو**

|+| نوشته شده توسط حسين در شنبه بیست و نهم تیر 1387  |
 فراموشی
می روم سویی...

بی اختیار باز می روم

اینجا هوا سنگین است

نگاههای سوخته در این دشت بی انتها

 

فراموش میشوم بی صدا بی ترانه

باز انگار می روم سویی

تا چه ساده فراموش شوم...


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسين در پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387  |
 ثبات

تمامی تغییرات را می توان کوششی برای حفظ ثبات دانست و

ثبات هم تماما از تغییر تحقق خواهد یافت

یعنی ثبات و تغییر جدایی ناپذیرند

|+| نوشته شده توسط حسين در پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387  |
 
سراغ من كسي نمي آيد

امشب تنهايم

آسمان درنگاهي گم مي شود

آهسته نفس مي كشي آهسته نگاهم مي كني

انگار مي خواهي چيزي درگوشم زمزمه كني

ولي تا نفس مي كشي حرفهايت در اعماق

نفس هايت فراموش مي شود

ومن گم مي شوم در لحظه فراموش شدن حرفهايت

من مي مانم و التماس يه واژه يه كلمه

با من حرف بزن

اي نفسم!

آبي شو در من گم شو

با من حرف بزن كه

امشب تنهايم 

 

|+| نوشته شده توسط حسين در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387  |
 
 
بالا